K

ALACA KARANLIK

Gözlerimdeki sönüklük aşkın ateşindeki dumandan
Mumlar yakıyorum bir umut gelirsin diye
Gözlerim yorgun yaşları ile ıslanmış ellerim
Sen kaybolup giden hayellerim deki kadın
Sen zihnimde sonsuz sevgiler ektiğim aşkım
Sen gece ve gündüz gölgene yürüdüğüm umutlarım
Başım gözüm üzerine saygıda kusur etmedim aşka
Camlarda yoruldum kendimi seyretmekten
İçimdeki seni bir yerlere koyamadım kendimden uzak
Tıpkı hayellerim umutlarım gibisin avucumda savrulan
Sen dünyamdan uzak diyarlarda kimbilir nerelerdesin
Sabahın alaca karanlığı geldi geçiyor bir ömür gibi
©kural