Dağılan, dağıtan, dağlayan...
Yansıyan karşı köyün sokak kedisine,
yaslanan aynı sokağın lambasına,
oluşan gökteki yıldızlarda,
kayan hayatın akışında...
Bir dilek hakkımı öderim.
Borç varsa karanlığa aşkola.
Yaraysa parmağımın ucuna,
yek soluksa boynum urgana,
kanarsa ahtımın ahına,
yanar papucumun ucundan feryat figan.
Feryadım, figanım, alınyazım...
Yanar da dağlar dağılan yaramı.
Sonra, neden dilek tutmayalım?
Yıldız kaydı, hayatı teğet geçerek.
Sonra, neden dilek tutmayalım?
Sokak lambasına yaslanmış sırtım...
Sokak lambasındayım bayım!
Sokak lambasının altında buluşalım mı?
sokak lambasının altında, sokak kedisine yansıyalım mı?
şaka yaptım bayım!
Ben, yıldız kaydığını görmedim hiç.
Yoksa sokaklar hep mi böyle aydınlıktı?
Yoksa, sokak kedisi hiç mi gökyüzüne bakmamıştı?
Dağılan, dağıtan, dağlayan...
aşkola bayım,
dağlayana aşkola.
Ve söylesene,
hangi feryat, figan'a kavuşacaktı?
Hangi figan kor ateşlerde kavrulup, yaramı dağlayacaktı?
Kanıyor, ahtımın ahına.
Çok soru sordum bayım!
tek yanıtım var alınyazıma.
"Yek soluk boynum urgana."
Eyvallah bayım!
tanıştığıma memnun oldum.
ben...
En başında tanıştık bayım!..
©dünya_
D