Bir gün daha battı Albatross,
sessizliğe hüküm süren bakışların, birkez daha konuştu benimle .
ve ben birkez daha sustum, gecenin mai siyahında.
sonra ne mi oldu?
o masum sesin bir kez daha aydınlattı kalbimin ıssız sokaklarını.
Bir gün daha battı Albatross.
ve ben her geçen gün biraz daha dalgalandım, ruhumu boğan okyanus gözlerinde.
sonra ne mi oldu ?
satırlar sustu ,
şiirler konuşmaz oldu ,
günler battı ama, şafak görünmez oldu
en önemlisi de
sensizliği öğrendim her gün batımında
bir gün daha battı Albatross.
ve ben ne şafak vaktini,
ne de güneşin aydınlanmasını bekledim.
çunkü biliyordum güneşin gülüşünle doğup, gözyaşlarınla battığını.
©
M