Uslanmazki deli gönül çocuk gibidir Masumiyete kanar hep
Bilmezki aynada baktığı yüz kendi değildir
Gülüşleri haykırışlardır aslında
Her gelen yakıpta gitmezmi Gözyaşlarıyla söner içindeki kor Sönerde rüzgarıyla savrulur külleri Belki ılık bir rüzgar eserde yeniden doğar
P