E

Alışamadım Sessizliğe

Hiç birşey eskisi gibi değil...
Artık...
Çok şeyler değişti...
Senden sonra....
Alışamadım sessizliğe...
Düşünmemiştim daha önceleri.....
Ben..
Boylesi bir çaresizliğe...
Sürgün ettin beni bi'care'i...
""Vuslat'a""....
Hasret bıraktım ömrümü...
Ağır geldi yokluğun...
Her geçen gün...
Çoğaldı yüzümdeki çizgiler...
Aynalara dönüp bakamıyorum artık...
Boğuyor beni bu ev bu dört duvar....
Ruhum dar geliyor....
Sıgmıyorum sıgamıyorum...
Bedenime...
Sevmiyorum....
Seni bana vermeyen...
İskenderun'u bu şehri....
Ve hissetmiyorum artık...
Acı ayazına...
Aldırmıyor üşümüyorum...
Meğer...
Sensizlik herşeyimis..
Varlığını bilip...
Yokluğunla her an her gün...
Yeniden ölmek demekmiş...
Anladım...
Eskisi gibi değil artık....
Bende mevsimler....
Ben senden sonra...
Hep kışları yaşadım. ..
Bir anlamı'da zaten yok...
Artık ilk baharların...
Kahrını çekiyorum...
Giderken yüreğime ettigin...
Sonbaharların ve kışların....
Hani ""seviyor"" çıkıyordu ya...
Artık sonu hep ""sevmiyor"" çıkıyor...
Hanımefendi...
O çok sevdiğin....
""Papatyaların""...
Alışamadım ışte alışamadım..
Sessizliğe....
Ağır geldi....
Yokluğunun açısı....
Zül oldu ziyan oldu...
Sensiz geçen...
Her anım her günüm...
Kayboldu dünlerim...
Ben bugünsüz...
Yarınsız kaldım...
Meğer...
Sensizlik herseymiş ...
Varlığını bilip...
Yokluğunla her an her gün...
Yeniden ölmek demekmiş....
Anladım...
Ha..!!...
Bu aralar alışkanlıklarında değişti...
Hani sigara icmiyordum ya...
İçiyorum artık....
Birşey de anlamıyorum zaten...
Şiirlerde yazmıyorum artık...
Bir fincan kahve tadında...
Kalemimi kırdım.....
Parçaladım tüm sayfaları....
Birer birer...
Yırtıp etrafa dağıttım...
Kalmadı taakatımda yok artık...
Direnmeye...
Canımı açıtıyor...
İçimdeki can kırıklarım...
Oysa ben...
En güzel şiirlerimi hep....
Seninle sana yazmıştım...
Meğer...
Sensizlik herşeymis....
Varlığını bilip....
Yokluğunla her an her gün...
Yeniden ölmek demekmiş...
Anladım...
©eminbarut