Alışılmışın dışında sevmek haramdı yüreklere.
Herkes alıştığı kadar alışkanlığı ile sevdi.
Yeşerip toprağın bağrından uzandı aşk göklere.
Güneş ısıttığı kadarıyla,ışığıyla o çok güzeldi.
Geceye vurgun oldu kayıp giderken yıldızlara.
Hayaller gerçeklerle kayboldu başka diyarlarda.
Lüzum yokken peşinden bu pervasız yıllara.
Hayat herşeye rağmen,sevginin en masumuyla, özeldi.
Alışılmışın dışında kavuşmak yasaktı gözlere.
Öznelere sindi kokusuyla rüzgarlara değdi.
Özenle seçilip duaların,harmanından sözlere.
Vuslat ölümün, korkusu nefsinden,nefesime ilişti.
Karanlığa mahkum kaldı,ayıp ederken hatıralara.
Heveslerce,gel geçlerle doldu, tozlu sayfalara.
Çözüm varken eşiğinden düşüp bu zamansızlıkla.
Unutulmuşluğun arasında duygusuzluğuyla beterdi.
Alışılmışın dışında sevmek haramdı yüreklere.
Herkes gibi alıştığı kadar alışkanlığı ile gitti.
F.Y
F