Galiba artık alışıyorum yokluğuna.
Akşam çayımı içip yatıyorum erkenden
Sabah uyanıyorum çalar saatimle
Biliyor musun odam derli toplu artık
Neyi nereyi koyduğumu biliyorum
Ama seni nereye koydugumu hala bulamıyorum
Mesela telefonum başucumda
Kirli çoraplarım ait olduğu yerde
Kravatım düzgün gömleğim kırışık değil artık
Galiba alışıyorum artık yokluğuna
Ocakta tüten mis çayın kokusuyla açıyorum gözlerimi
Bir yumurta kırıp koyuveriyorum sofraya
Ekmek almaya da kendim gidiyorum.
Hani sen yumurtayı kırar ekmek almamı beklerdin ya
Ve ben uyanamazdım sen giderdin yerime.
Artık öyle bir derdim de yok
Kendim ediyorum kendim buluyorum.
Sırtımı çevirmiyorum artik insanlara
Selamımı alir selamımı veriyorum
Sahi ne çok sevenim varmış yeni fark ettim
Sağolsunlar kapım sürekli açılıp kapanıyor.
Biliyor musun denize de küs değilim artik
Sabahlari oturur akşama kadar seyrederim.
Galiba alişıyorum artik yokluğuna
Karın tokluğuma,
Ayrilık kokusuna,
Engebeli yokuşlara,
İmkansiz kavuşmalara...
Yolun açik olsun
Sen de aliş, seni ugurluyorum gönlümden
ŞAIRYUZLUCOCUK
GÖKHAN ASAN
Ş