Duvarlar derdimi paylaşmıyor
gecem gündüzüme karışıyor
yalnızlık içimi nasıl darlıyor
böyle yalnız kalmaya alışkın değilim
gülmüyor yüzüm hüzün derde
çaresizlik boynumu bükünce
istediğim mutluluk gönlümce
böyle yalnız kalmaya alışkın değilim
ağlar gözüm kan akıtır şimdi
aratmaz gelen ne gideni
sende tattım bu ihaneti
böyle yalnız kalmaya alışkın değilim
güneşim doğmaz kararır dünya
dönüyor dünyam zindana
yetince hasretlik canıma
böyle yalnız kalmaya alışkın değilim
halimi soran bulunmuyor bile
avuturum kendimi kadehte
hayalin düşüyor gecelerime
böyle yalnız kalmaya alışkın değilim
©chn
C