Sessiz sakin bir sabahın merhabasındayım yine,
Mutfağa gidip kahvemi hazırlamak geldi ilk aklıma yarı uyanık bir hâlde,
Elimde kahvem camdan dışarıyı seyrediyorum dalgın gözlerle.
Sonra ise boş bir bankta otururum belki de,
Bir bardak çay ve simit ile.
O eski zor günlerin yorgunluğu var gibiydi sanki üzerimde,
Tebessüm edişimi ise sonbaharın ayazı alıp götürmüştü zaten hüznün taa ötesine.
Nasılsın sorusuna iyiyim derdim hep öylesine,
İçimdeki enkaz yerini farketmesinler diye.
Alıştım artık hayatın böylesine,
Belki birgün küllenir gönlümdeki bu solan fotoğraf kareleri de.
©by_solist
B