Sabahın erken saatleriydi yine,
Yarı uyanık bi halde camdan dışarıya bakmaktayım elimde kahvem ile,
Herkes kendi halinde,
Ressamın paletindeki o solgun renkler yansımış gibiydi gökyüzüne.
Gerçi aynı durumdaydım bende,
Efkarlıydı sigaramın dumanı bile,
Gönlüm ise dönmüş enkaz yerine.
Anlatmak istediklerim hep birikti buğulu gözlerimde,
Ama belli etmek istemedim birisine.
Alıştım zaten hayatın bu zor günlerine.
©by_solist
B