Gözümün önünden geçiveriyor hayatımın o hüzünlü fotoğraf kareleri yine,
Sonbaharın ayazı vardı gönlümün limanında ise.
Şu kahve fincanının dibindeki telve misali oturuverdi can sıkıntısı içime.
Artık kalem yerine
Kadehler vardı hep elimde.
Ardından kendimi buluyorum efkârlı türkünün sözlerinde.
Tebessüm etmeyi unutmuştum neredeyse,
Söyleyemediklerim saklıydı buğulu gözlerimde,
Kalbime cam kırığı tanesi gibi batıyordu bu sözler ama anlatamadım kimseye yine de.
Hayırlısı deyip susmayı tercih ettim artık alıştım hayatın acı kahvesine.
©by_solist
B