kırık bardaktan su içti alivya
kanadı dudakları
içine akti
sonra elleriyle taradi kirli saçlarını
yeşil gözlerini yokladi sonra
kankirmizi yeşil gözleri solmustu
gülümsedi alivya
dudağında ki kanı sildi
açtı kapiyi
sonra çarptı kaldırımdaki ruzgara
salındı yanlışlığın tam ortasında
herkes ona baktı
alivya çıplak ayaklarına aldırmadı
yürüdü sessizliğe inat
gecenin kaç bucugu
güneşi görmedi yeşil gözleri
kızıl saçlarını savurdu sonra
saçları kirli
alivya aldırmadı yağmura
temizlensin istedi dün ü
bugünden kalma paslı hayaline aldırmadan
camlar battı koşar adım yürüdüğü yollarda
can gibi batmadi
aldırmadı alivya
buz kesti teni usumedi
hissetmedi kalbini
dudağında ki kanı sildi
elinde kırık bardak izi
ıslak yola serildi
yağmurlar yikadi
usumedi
çünkü alivya
o gün ilk defa ölmedi
A