Sen de bir gün tohumdun Tokat Turhal köyünden,
Dünyaya göz açmışsın ozanların soyundan,
İçtin bıraktın bizi feleğin dem suyundan
Eğdik başlarımızı resmin elde özledik...
Aldın sazı eline daha da on yaşında,
Yürekleri yakardın türkülerin başında,
Biz ki gördüysek seni musallanın taşında,
Döktük yaşlarımızı türkü dilde özledik...
Gül tükendi önceden sonraysa yol tükendi,
Kokladığın her bir gül bize artık dikendi,
Doyamadık biz sana gidişin çok erkendi,
Çaldık sazlarımızı yanık telde özledik...
Bıraktığın her eser bize kaldı mirası,
Azrail defter tutmuş gelmiş sana sırası,
Dünya malımız değil yok ödenen kirası,
Sensiz revan olunan ıssız yolda özledik...
On yıl oldu gideli bahtı kara dünyadan,
Yetim kaldı türküler okunmaya doymadan,
Sen kaydın düşümüzden tüm yıldızlar kaymadan,
Yalnız bir günde değil bütün yılda özledik...
Burda dost bildiklerin halen ısırgan otu,
Fark etmez ayrılıklar hepsi bize çok koydu,
Sensiz geçen günlerde köşeler oldu kuytu,
Solmuş birkaç ağaçtan kopan dalda özledik...
©mazrubi
M