Ey Mekke Sen'i tüm şehirlerden daha çok seviyorum
Ama Sen'in insanların Beni rahat bırakmıyor
Ne zaman Sen'i düşünsem yıldızsız gecelerim de
Bir bir okunur kulağıma bu cümleler
Ne zaman bir şehirden ayrılsa günahlarla dolu kefenim
O an Sen'in bu cümlelerin ile kendimi teselli ederim
Her geçtiğim sokakta Sen’den bir koku kapılar da
Sen’in geçtiğin Mekke sokakları gibi gül kokuyor buralar da
Güvercinler tıpkı çocukluğun da oynadığın yaşlar da
Mekke kadar olamaz belki ama
Sen’i bekleyen çok göz var Anadolu sokakların da ...
Keşke görebilmek nasip olsaydı güneşin doyamadığı yüzünü
Karanlıklar kapladı aydınlıklardan ayrılıklara bulanan bu yüzümüzü
Gelecek misin Efendim bir kış gecemize...
Bizi de ortak eder misin Mekkeye olan hasretine
Bizler Medine de bekleyen ensarların sefil torunlarıyız
Ay doğdu üzerimize diyebilecek miyiz bir gün bizler de
Ey Mekke sokakların da büyüyen nazlı Gülüm
Ey alemler kendisi için yaratılan Allah Rasulü
Ey yetmiş bin alemin Efendisi olan Sultan-ı levlak
Mekke kadar olamasakta bir gün olsun gel güldür yüzümüzü
©gülvekül
D