yüreğim,
yeni yakalanan bir balık gibi,
kirpiğimde çırpınıyor sanki.
öyle kalacak sanıyor bir an duruluyorum,
havlu son kalanları kuruluyor...
saçlarım mısır püskülü gibi,
aynadan solgun yüzüme gülümsüyor sinsice,
elime siyah göz kalemimi alıyorum,
önce alnımda ki çizili kaderi karalıyorum,
ardından, aynada yansıyan boşluğa yeni bir sayfa açıyorum...
kim demiş kader değişmez diye,
aklımı en yakın çöp kovasına atıyorum...
kırmızı rujumla kocaman gülümseyen dudaklar çiziyorum,
bir zamanlar öpüşmekten şişen,
şimdi ise sadece donmuş duygularımla moraran
kendini kaybetmiş yüzüme...
N