Kuşların nereye gittiğini bildiğim bir yer var.
Yol duvarlarında dolaşık sarmaşıklar
Mor menekşeler, leylaklar, sardunyalar rengarenk mermer kaldırımlarda
Açıklarda gemilerin korna sesleri
Ve gün batımında liman kapısına doğru ilerleyen kadınlar
Gözleri iri iri!
Kokuları, soluklarının içine karışık
Özlem ve heyacanla dolu oldukları her hallerinden belli
Kimlerinin son ümidi
Kimileri dış kapı tarafında, ümitsiz beklemekte
Oysa ne çok sevilmeyi hak ediyor her biri
Sevgileri diri duruyor daha ilk günkü gibi
Ama sevgililer yok!..
Günler geçiyor ve leylaklar ölüyor,
Ve titreyen kuşlar saçak aralarında
Uzun boylu beyaz tenli bir kadın
Hala beklemekten bıkmamış ki belli
Üşüyen elleriyle sevgilisini selamlamak için dışarıda
Kimbilir! bu gölgeli günler içinde, daha ne kadar kalacak
Kimbilir! kaç mevsimdir bekliyor!
Ama bilmiyor!
Oysa onun gerçek aşkı, gözlerinin içinde bir anıt gibi...
M