Y

AMA ÜZÜLME

Vurgun kıyıların, kırgın kumları gibiyim,
Dalgaların köpüğü akıyor, gözlerimden.
Şaşkın bakışların, coşkun halleri gibiyim,
Yüzlerin gizemi çarpıyor, sessizliğimden.
Bir çığlık oluyorum ansızın, sensizlikte,
Koskoca dünya dar geliyor, avuçlarıma.
Ve ben kayboluyorum tılsımın çirkefinde.
Tekrar dönüyorum, sussuz topraklarıma.
Bıraktım seni öylece kendi haline,
Bensizlik çekme diye, kendimi astım karşına.
Ve gözyaşlarımı arıttım, susamayasın diye.
Kana kana iç kanımı ama üzülme.
©yılmazönür