Her karanlığın içinden süzülerek çıkmıştım aydınlığa.
Her gecenin tonunda,
izini aramanın yorgunluğu sinmiş üzerime.
Her yorgunluktan kalan ve azalan ömrümü hatırlatıyor adeta varoluşum.
Dudaklarımdan dökülen anlamsız kelimelerin acısında kalıyor gölgem.
Bir yansıman gibi olmuş hayalim.
Tutulmayan, görülmeyen ve hissedilmeyen tarafına kalmış her şey.
04.12.2020
İst.
Nasip Bügür
©nsp_bgr
N