Nakam sevgi, qəlbimi necə
sındırıb
peşimanam dünyaya gəldiyim
üçün,
yar xəyanət odunda elə
yandırıb
qəlbim yanır hələ də bu
günki gün.
Ömür yolunu qəmli zülmət
bürüyür
sevgi nurlu günəşə həsrət
qalmışam
xatirələrdə eşq ölüb dərdi
böyüyür
gəncliyim mərf olub mən
qocalmışam.
Kimə deyim ki bu dərdi ortağ
olsun
mən nələr yaşadım dərk etsin
məni
ya susum qəlbimdə dustağ
olsun
qoymam yar dərdi tərk etsin
məni.
Ey amansız zülümkar, zalım
ayrılığ
TƏNHA AŞİQ, qıymadın kama
çatsın
nə qədər eşq əhli var zalım
ayrılığ
mütləqdir atdığın ox qəlbimə
batsın.
©tenhaasiq
T