Amansızdır çileler
kirli dünyanın döşeklerinde
Gözlerin ateş olmuş okyanusta
katre katre dökülmekte gökyüzü
cayır cayır üşümekte naçiz bedenler
kasvetli bir günün bağrında
haftaların kelepçeliymiş elleri
yıllar zincirlere vurulmuş apansız
geceler ise idam sehpasında
dokunulmamış kelimelere dokunabilmek
namuslu kağıdın beyaz teninde
duyulmamış toprak olabilmek
yeryüzünün engin katmanında
ya da sonsuza kadar gezebilmek
kalpler dünyasının bulvarlarında
ya da sihirli bir kalem olabilmek
sözcükler ülkesinin harfler şehrine
gözlerim gülüyor, ağlıyor dudaklarım
eyvahlar olsun bu yüz benim mi
pamuk olmuş her teli saçımın
eyvahlar olsun bu ben miyim
gözlerinde dolaşmak isterdim
yüreğim tir tir yanarken
ya da hüngür hüngür gülerken
ya da tebessüm edip ağlarken
eyvahlar olsun bu ağlayan da kim
al renginde ki gözler benim mi
bu acaba ben miyim
sebat mıydı gözlerimdeki siyah umut
ya da bir kırağı mıydı kış vakti mutluluk
büyük bir karamsarlık dolanıyor kanımda
bir güneş ki titreyerek yanmakta
yıldızlar ise yanarak donmakta
mutluluk uzak yerlerin tenhalarına misafir
bizden ise çok uzaklarda
dostum sevgi dediğin şey nedir
onu da gömdüler amansız mezarlara
A