Bir kez daha pencerene bakıyorum
Ve dünya tuhaf bir şekilde farklı görünüyor.
Belki tarlalar çiçek açmış,
Ya da belki daha fazla yıldız doğmuştur...
Asi dalgalar ayaklarımı okşuyor
Yani, bilinmeyen birşey.
Gün batımları kulağıma fısıldıyor
Kokunu, şeklini, senden bulduğum herşeyi...
Büyük büyük ormanların arasındasın
Kıyı kayaları boyunca siste,
Özlem, öğleden sonraların en kasvetli çevresi...
İzini silmek imkansız
Gözlerimden, sözlerimden
Ağzımı, dilimi sen evren ettin...
©mustafaks
M