İlk söylediğim sözdün ana.
Ağlarken gündüz gece ,
Dökülürdü dilimden hece hece.
Babamı sonra gördüm ,gurbetten gelince.
Uykusuz gecelerinin tesellisi oldum .
Bir yanda yoksulluk , bir yanda gurbet.
Olmasaydı birde gördüğün cahilce şiddet .
Sabret anam sabret ,biter bu hasret!
Mesken eylemek varmış ,yolumuz düştü gurbete.
Çalıştık gece gündüz el açmadan mihnete.
Aç kalmadık amma, uzaktan baktık ete.
Birde hasret kaldık memlekete.
Yuvayı yapan dişi kuştun.
Kadermi ! Gurbette de gurbete alıştın .
Hem ana hem baba olmuştun.
Yıllarını çocukların için vermiştin.
Dert üstüne dert eklendi .
Tabipler torba torba ilaç verdi.
Etmedi şikayet ,hep dua ederdi.
Rabbim şifa niyetine , sabır verdi.
Kelimeler yetersiz kaldı , acısını anlatmaya,
Ana yüreği dayanır mı bakmaya,
Yavruları girerken toprağa .
Sicim gibi yaşlar başladı gözünden akmaya.
Böyle bir anaya bir gün yetermi !
O bizim için ömrünü verdi.
Geç olmadan Çalmalı kapısını ,
Hakkımızı helal eyleyip almalıyız duasını !
Servet Yalçın 13-05-2018
S