Yollar seni def eder gökyüzüne
Anadolunun gözü yaşlı kalır;
Bir başına, düşmanlarıyla beraber.
Ne bana sığınır ne de dostuna
Kalkar, üstündeki yüklere inat
Mevlana, Köroğlu vardır derdinde
Dadaloğlu sazıyla derman olur
Ne sen tabibisin ne de yağmurlar
Buram buram insanlık kokar dağı,
Taşı, köşe-bucak ve insanları...
Yunus kokar türkünün her nağmesi
Ne düşmanlık kokar ne de kasvetlik
Sağlamdır tarihi, büyüktür sabrı
Dağları yol eden Ferhat çağırır
Dağın ardında bekleyen Aslı'yı
Ne ben dağ olurum ne de cesedim.
Cennetim, Anadolu gibi olsun.
Bir yılda dört mevsimi yaşayayım.
Ateşim, Anadolu gibi olsun
Bir yılda beş düşman karşılayayım.
Asileşmiş gecelere tutsağım.
Meftuni olduysam, çaresizim.
Ellerim-ayağım titrer, hastayım.
Ölüp, bu toprakta eriyeceğim.
Ne şansızım, izleyemeyeceğim...
R