Anam

Bir değil beş değil
senin derdin
hiç gülmemiş yüzün
ta çocukluktan beriönce anasız
sonra babasız
kalmışsın ortada
yapayalnızevlenip çocukların olmuş
acılar içinde
sevinçlerin kaybolmuşanam
ağlayan yanım
acıya kardeş
yaşama sevdalı...
İlmin ışınıyla
yanarken tenin
gözlerinle kurudu
portakal çiçekleri.
umudun
zakkum yaprakları
ısırgan tohumuanam
boğazımda düğümlenen
ölüme ipotekli
yaşama sevdalı
can...Dolunaya neşter vuran
başkenti
sevmiyorum
acılarının izinde
yaşadığım kenti
kararırken hayat ekranın
şahit olan evimi
tüm çıkışları mühürlü
köyümü deanam
yarım asırlık ömrü
ceviz kabuğunda yaşayan
merhem olamadığım
çare bulamadığımtanrıya dost
yaşama sevdalı
kansere yenik.
©yuhra