Ey Râmân
Bu şiirim seni özlediğimden'dir
Bu şiir çobanlığımın şiiri'dir
Yâ Diclenin haşin ve korkutucu sesi
Hep ölümü hatırlatır dimi dostum
Hey gidi günler.....!
Ya çobanlığım,
Hani 7 sene sırtladın beni
Yükümü yük ettin kendine
Dertlerimi dertlerin gibi
Hani sesime eşlik ediyordun ya
O yankılayıcı ritmik sesinle
Mezopotamya kıskanırdı
Bize vede dostlugumuža
Sıcaklarda hayvan gütletirdim
Sırtladığın ağaçlar
Gölgene çağırırdı beni
Senin dostun bizimde dostumuzdur diye
Derinden bir Eyvallah çekerdim sîneye
Ya rüzgarlarına eşlik eden benekli kartallar
Hep uçardı kalbinin derinliklerinde
Tavşanlar cirit atardı üstünde
Sinsi yılanlar av peşindeydi her daim
Gecenin ayâzında uluyan kurtlar
Özgürlüğüne eşlik ediyorlardı
Offffffff....Offff
Her yanım özlem
Her zerrem ise buram buram
Sen kokar oldun...
Özleyecektim seni biliyorum
Dediğim o vakitte'ydi ayrılık
Ayrı kalmanın hüzün gözyaşlarını
Dicleye bıraktım
Çünkü....!
Toprağına düşmesin sen ağlarsın diye
Ey mâzimin en güzel dostu
Elbet geri döneceğim sana...
Eski günlerdeki gibi
Üstünde dört nâlâ vereceğim kırca atları
Bozkırlarlarında izi kalacak ayak izleri
Geldiğimi bil diye.....
Dostum gelmiş diye...
Elbet bir gün............
kavuşmak dileğiyle
Sen ve ben...
©seyyahen
S