Karanlık çöktüğünde
Benimde kalbime hüznüm cokerdi
Ta ki derdim derman buluncaya kadar..
Kalbim sızlar di
Gözyaşları akardı tane tane ..
Sanki hiç kalkamayacak gibi kalırdı hüznüm..
Gün geçtikçe zorluyordu beni dertlerim
Üzerime geliyordu duvarlar
Belki gecelerde ..
Çünkü gecenin tenha saatinde
Anlardi kalbindeki hüznü ..
LAKİN bir gün bitecekti elbet ..
Çünkü her karanlığın sabahı olduğu gibi
benimde gecelrimin sabahı olacaktı ..
H