Ah insan ne geç öğrenirsin
Ah insan balık hafızalı değilsin
Yanlışı el üstünde tutar
Doğruyu su üzerine yazan gibisin.
Ölmek en güzel insana yakışır
Bu yanlış arasında eceliyle barışıktır
Bilir ölüm bir son değil
Ebediyetin bir anahtarıdır
Ah insan ruhun bir kafeste
Sanma prangaladın her yerinde
Sanma kilitledin ruhu o kafese
Kafes açık kimin gücü yeter
Ruhu tutsak etmeye.
Elbet ruh berat eden,geceleri tek gezen
Ölmeden Ölmeyi bilen
Seni nefes değil ruh elbet gezdiren
Doğru onun tek yemeği,yalan nefis gibi şerli
Unutma kafes açık
Emir geldiğinde senden gidecek
Biz doymayan bir faniyiz
Ancak gözümüzü Toprak doyurmaya yetecek.
©sefa1ayhn
S