Dünyadan soyutlamıştım kendimi;
Hususî seçimimdi,
Vardı kaderin de etkisi...
Yine de memnundum halimden,
Yalnızlık hayat kanunumdu,
Ama aşk için geçerli değildi bu...
Gereksiz kalabalıklara değildi meyilim,
Yalnızca bir kişiye ait olmaktı hayalim...
Kader ansızın çelme takmasaydı,
Herşeyi somutça gerçekleştirebilirdim...
Bir eksiklik çekiyordum,
Ne olduğunu bilmiyordum.
İşte o eksikliği öğrenmiştim seninle,
Kader ansızın yollarımızı kesiştirince.
Kaderim hem kurtarıcı,
Hem de celladımdı...
Gördüğüm ilk şiirin;
Akmıştı gözlerime,
Madendeki en değerli cevher gibi,
Nadir,farklı ve eşsiz gelmişti.
Gözümü almıştı parlaklığı,
Kendine hâs sanatı,
Duygularının yansıması,
Hayranlık uyandırmıştı...
Nezaketen uçuşurken teşekkürler;
Konuşmamızın başlangıç evresiydi.
Asıl başlayacak olan konuşmanın;
Yalnızca atılan temeliydi...
İşteı gelmişti;
Tarihime geçecek o meşhur gün.
Başta sıradan bir gün gibiydi,
Kapılmadan önce etkisine büyünün...
Düşüncelerin düşüncelerimin yanılsamasıydı,
Herşey olması gerektiği gibi yalnız şiir hakkındaydı...
Mezardan uyanan duygularım;
Birer birer dirilmeye başlamışlardı...
Farklıydın alacak kadar etkine beni
Sözcüklerin de bunu desteklemişti...
Kısa ve akıcı,
Zaman ayarlı,
Ama etkisi;
Daima kalıcıydı...
Ve kader planı ile;
Bir gün daha randevu ayarladı bize...
Bu sefer kalıcı kıldık,
Hatıra bırakarak mürekkeple,
Sezilen önsözlerle,
Şairsel bir tepkimeyle,
Kalacak tek somut hatıra olan...
O günden sonra;
Bir yer edindin aklımda,
Gittikçe büyüdü daha da...
Ardından;
Bir düş çıktı ortaya,
Benim tasarladığım.
Seni sensizce,
Aylardır yaşadığım...
Yakın hissetmemiştim kendimi,
Hiçbir kimseye bu kadar denli...
Anılarımın zirvesi,
Kirlenmeden öncesi...
©şiiryazan.
Ş