İlham perileri bir ezgi fısıldıyor.
Biliyorlar,
hepsini boğacağım,
bir cümlede daha karşıma çıkarırlarsa seni.
Ürkerek titriyor dudakları,
hıçkırarak ağlıyorlar adını.
Tüm sessizliğimle bağırıyorum güzelim nurlara.
Hayır,susmuyorlar.
Kutsal bir ışık vuruyor odama,
ellerim titriyor,
Kendimi sonsuz kez atıyorum uçurumlara.
Yetmiyor,
gökkubbeyle kalbim arasında savruluyorum.
Mirasın,alev alıyor kabuslarımda.
Adın,lanetli dudaklara müğür edilmiş.
Anılar göğsüme hapsedilmişken
kesik kesik görüyorum tenini.
Ne sonsuz bir gece hatırlamanın ızdırabı.
Bakmak her eşyada sana,
unutmaya çalışarak bakmak.
ve ölmek,
aklımda esen tek rüzgar;
içmek sesleri bir anda
bir anda kesmek bileklerimi,satırlarla.
©cevatsulh
C