________________________________
Çocuktum..
Kaderimde esen sert bir fırtına..
Saçlarımı saksılarda ördüm..
Kaldıramayacağım yükler
bırakıldı körpe sırtıma..
köşe başında babamı gördüm!
Kumarlar içinde yıkık bir ceset..
Duyumsadığım tek duygu,
Kan kusan ben, istikrarlı nefret..
Çocuktum;
Fikirlerime edilmedi hürmet..
Kendimce telkinler ettim
Büyüyünce geçecek sabret!
Birazdan çürür körpe bedenim,
viranların ölüm batağında..
Donar kaldırımlarda küçük ellerim
Vasiyetim annemin kokusundan
sürsünler mezar taşıma..
Kızıla bulansın karbeyaz mendilim..
Sevincimi vursunlar paslı kurşuna...
Çocuktum;
O yaşlarda geldi herşey başıma..
On ikimde kan kustular aşıma..
Düşe kalka geldim bu yaşıma..
Önce bir güzel kalbimi yüzdüler...
Tatmin etmedi yıkılıp bitişlerim..
Salıncağıma göz diktiler..
Acı yutkundum köşe başlarında..
Soğuktan titreyen küçük
bedenime kefen biçtiler...
Çocuktum;
Kalbi senin tabutu benim deyip,
ölümün kucağına ittiler...
Doymadılar anılarımı doğramaya;
Hayallerimin kursağını diktiler..
Sırtımda ak'babaların hançer zulası..
Midemde yutkunamayışlarımın yarası.
Sabah akşam aşağılanmak cabası..
Kurtaracak sandık Hızırın asası..
inançlarımıza küstük ondan sonrası..
Boyunlar bükük ayaklar yalın..
Taşeron adamlar enseleri kalın..
Yalvardık Yorulduk bizi bi salın..
Anne Baba duyun beni ne olur,
artık kaldıramıyorum yanınıza alın..
Yoktu bu dünyada tek sığınak dalım..
Çocuktum;
Köz oldu ciğerimin bacası..
Toprak yedim ekmek arası..
Dinmez midemin kanaması..
Çarpışmadı çarpışan arabalarımız..
Örtüşmedi kimseyle acılarımız..
Yazmaz kalem bundan sonrası..
Çocuktum varmı dahası,?!
_________________________________
Saygılar...
©sualistt
S