ilk aşkımı yaşadım ben bu şehirde
nasıl nankörlük yaparım
çok soguksun diye Ankara
adimlarim tek tek kaldırım taşlarında
halen izleri var her sokak başında
nasıl nankörlük yaparım
ne verdin diye bana Ankara
her gece sokak lambalarında
yolumu aydinlatiyorum diyen
bı haykırış hissederken
sokak girişleri kapılarını açıp
bana hoş geldin derken
nasıl nankörlük yaparım
ne verdin diye bana Ankara
beni hiç yalnız bırakmadın
bazen havandan bunaldım
yagmurunla beni ferahlattin
bazende gozyasimi tutamadım
cadde köşelerinde sessizce ağladım
yine de yalnız bırakmadın Ankara
işte bu yüzden
nankörlük edemem sana
sen doğduğum sehirsin
Ankara
©sesim
S