Güneşli mevsim olurum
Buz tutmuş yürekler de .
Günün tan yerinde
Mavi gülüş olursun
Akıyorsun derin kuyularıma .
Göğün sonsuzluğunda
Rüzgar olurum
Saçlarını savuran
Tenini okşayan
Ölüme üflerim.
Seni
Yüreğimin sahibi
Seni ararım,
Ankara'nın gri havasında
Karanlık yalnızlığımda
Aydınlığım olursun.
©mavilim
E