Ürkek bir sokak lambası gibi titredim hayatında.
Sen titredikçe üzerime, ben kaçtım hayatından.
Her kaçışımda bir parçamı bıraktım,
Bıraktığım her parçamı eksildikçe anladım.
Ürkek bir sokak lambası gibi titredim soğukta.
Titredikçe, beni ısıttığını anladım.
Anladıkça, uzamaya başladı geceler.
Uzayan gecelerde, ben daha çok üşüdüm.
Ürkek bir sokak lambası gibi tükettim ışığımı.
Tükettikçe karanlık çöktü umutlara.
Umudumu kaybettiğimde, umudum
olduğunu anladım.
Sadece bir şeyi hep daha çok istermişsin hayatta,
Diğer tüm şeyleri istemeyi bıraktığımda anladım.
Satranç tahtasında ararken gençliğimi,
Deniz kokusu hayalleri,
Kaçarak çoktan yitirdiğimi anladım..
Samet ÇITAK
©samet1196
S