Yağınca karlar şairin kalemine
Buz tutarmış bütün mısralar
Vurdukça gönül tellerine
Yanık yanık söylenirmiş şarkılar
Bir kefene sarıp bütün şiirlerimi
Bir çukura gömdüğümde anladım
Giyince üstüne tabiat sarı bir elbise
Sert esermiş ayrılık rüzgarları
Dallarından kopup yere düşen yapraklar değil
Aşka dair son umutlarmış
Senden sonra hiç kimseyi sevemediğimde Anladım
Fırtınalar kopunca değil
Vurgun yeyince durulurmuş denizler
Alabora olan gemiler değil
Kayalara çarpan dalgalarmış
Kırık bir sandal gibi kıyıya vurduğumda Anladım...
Emin Barut
©eminbarut
E