Bir anda girdin kalbime
Anladım aşk kapıyı çalmazmış
Açtım elimi mevlaya
Zira mevla dermansız dert yazmazmış
Ama sen benim dermansız derdimdin
Mevlam seni bana yazmış
O an yine döndüm mevlaya
Zira mazlumun ahı kimseye kalmazmış
Gönülden gönüle kurulunca bir köprü
O köprü bir daha yıkılmazmış
Açtım yine elimi mevlaya
Zira Atalarda yanılmış
Düşünce bu amansız derde
Ahlar da unutulur köprüler de yıkılır
Düşününce insan sabaha dek
Uykularda kaçar uykularda da kaçar
O