Haşlanmış bir hayat gibi savrulmaktasın sen.
Karıştırmışsın karıştıracağın kadar her şeyden.
Ne yapmaya çalışmaktasın acep sen.
Ah bir seni anlaya bilsem gözlerim açık gitmem şu mektepten.
Bu hayatta anlamaya çalıştığım bir tek sen.
Fakat anlayamadım seni her türlü uğraşa rağmen.
Ne yapmalıyım seni anlamak için ben.
Bütün çabalarım seni anlamak içindir ah bir bilsen.
Gözyaşlarınla etrafı kendine sel eylersin sen.
Varlığın yokluğunla haşır neşir olmuş bir görsen.
Çekmekte olduklarını övgü dolu sözlerle nasılda övmektesin sen.
Senin yapmakta olduklarını ben yapabilsem.
Mutluluk abidesi olmuştum şimdiden.
Huzurla, refahla yaşamayı başarırdım.Senin gibi ben.
Esrarengiz bir kişiliğe bürünmüş olan sen.
Gizemli bir hayatı yaşamayı göze alan yine sen.
Seni anlamadan gidersem şu huzur dolu mektepten.
Kendimi hiç affedemem bunu da bilmeni isterim ben.
Yanıp kahrolurum çekmekte olacağım korku dolu elemden.
ABBAS YAMANCAN
U