Anlamazdı kimse...
Çoğu zaman anlamazdı insanlar bizi...
Oysaki hep anladıklarını sanarlardı...
Ailesi,arkadaşları,akrabaları...
Yeri geldiğinde derdini anlatmadan deva bulmak isterdin...
Kimseye anlatamaz sır küpü olurdun...
İçini sürekli bişey kemirir dururdu...
Bazen sen bile anlamazdın derdini...
Çıkmak isterdin dışarı...almak isterdin nefes...
Boğulduğunu hissederdin...ama kimse farketmezdi...
Sesini çıkarıp konuşmazdın...kimse demezdi neden diye...
Kalabalığın içinde yalnızlığı yaşardın...
Etrafına baktığında bir sürü insan görürdün ama bu kalabalık kalbinde ki yalnızlığı hiç değiştirmezdi...
Değiştirmedi...
Ve asla değiştirmiyecekti...
Taa ki senle aynı derde sahip birini bulana kadar...
Aynı derde sahip olun ki birbirinizin devası olasınız...
©aygüneş321
A