kimse beni anlamaz
bilmem nedendir
dostlar vardı kardeş dediğim
anladım hepsi şerefsizdir
Allah'ım bu nasıl dert
hergün ömrüm eksilir
anlayamazlar
hayatım onlara ters gelir
bu derdi çileyi çeken bilir
bu feryatlarım
koğuş koğuş dinlenir
Zamanın birin de
gönül vermiştim bir güzele
benziyordu gülüşleri saz ile söze
oda terk etti oldu gönlüm harabe
Oda anlamadı
dert oldu mahsun gönlüme
değer bilmedi
çekti gitti ellere.
©1.söz
S