Zordur anlatmak.
Kırmadan, yıpratmadan,kırılmadan.
Kumlar takılırken saçdiblerime.
Ayın şavkı kaçıyor insandan.
Çünkü insan.
Bazen.
En kuytu köşesi olur dünyanın.
Bileklere değil ağızlara vurulmalı kelepçeler.
Kafatasımın gıcırtısı ta uzaklardan,
Yüreğimin acısı dağdan taştan gelir.
Yıkılır insan sözcükler arasında.
Savrulur,sarsılır...
Meyleder mehtaba.
Yine sükut yetmez nadana.
İşte asıl ihanet bu ya.
Kükreyen fareler gibi insanlar.
Ve kalplerin çeperleri yırtık.
Çamurlu maziler gözlerimizde.
Hayat üçgenin her köşesinde
Birer kurşundur boğazlarda kaynayan.
B