Y

ANLAR İNSAN

Gözü doymaz insanın dünya malına
Kimi erer kimi ermez muradına
Ömür bu belki çıkmaz yarına
Başa gelince ölümü anlar insan
Sevgiyi bazen alamaz gönlüne
Şükretmez ne geçse eline
Sahip olmak lazım beline
Haramı helalı sormaz insan
Günler geçer su misali akınca zaman
Nefsin insana eziyeti pek yaman
Gün gelip de yapayalnız kaldığın an
İyiyi kötüyü ayırmaz insan
Vicdanı etmezse sorgu insana
Ana baba katmazsa görgü insana
Feleğin yolları örgü insana
Yolunu şaşırır da yanmaz insan
Yetimim seninle bitmedi işim
Kafatasım sızlar sıkınca dişim
Bu kaçıncı kendime veda edişim
Nereye kendinden kaçamaz insan?
©yetimşair