Demode bir alışkanlıktır aslında,
Hiç sevmediğin ama mecburi izlediğin bir film!
Görmek bakmak değildir artık,
Duymak da işitmek!
Ne alkol önler düşünmeyi nede başıboş sokaklar,
Saçların kısalırken yada dökülürken-
Tırnakların uzarken,
Kir düşer diplerine
Bir gidişin ayak izleridir aslında vuran yüzüne...!
Giderek haklılıkların eksilir,
Sorular sorguları adeta bir tepeden yuvarlar.
Giderek büyür ve çığlaşır,
Duymak istemediklerin (gerçekler),
Söylediklerinin (hatalarının) önünde yürür!
Ve zamanla kabul edersin,
Duyma problemin olmadığını..
Anlarsın,
Saçlarının neşeden,
Tırnaklarının ise kederden uzadığını!
Ve,
Duymak istememekten büyük, bir sağırlık olmadığını...!
N