Zaman mı gitti benden,
yoksa sen gidince
zaman da mı geçti kendinden?
Bilmezdim ayrılıkların
bu denli kalbi viran eden,
ölümü yaşarken çokça hissettiren
suskun bir şey olduğunu.
Ve önceden anlamsız gelirdi şarkılar;
şimdi seni bana hatırlatıyorlar, sevgilim.
Sahil boyu hasretine ağlayınca kalbim,
melekler sensizliğin haberini getiriyorlar.
Ben bir daha yeşil kuşları göremedim,
sana bakarken ansızın içimi yakan
alevleri de bir daha hissedemedim.
Nedir bu zamansız gidişlerin,
ne denli ağır olduğuna
aklımca hâlâ anlam veremedim.
Kanatlarım kırıldı, sevgilim.
Ne senden ne de seni seven kalbimden uzaklaşabiliyorum artık.
Kayboluyorum bu gökyüzünün altında, anlasana.
Anlasana... Sen yoksun, her yer zifiri karanlık bana.
Bu ev, bu şehir, sanki yokluğunun ardında kalan
harabe hatıraların masum izleriyle dolu hâlâ.
Sen üzülme sevgilim.
Sen rüyalarım kadar masumsun hâlâ.
©bndiyebiri
B