Büyümek ne zormuş
Annemin elleri gün geçtikçe uzaklaşıyor
Hasretlik arttıkça acı artıyor
Kendi acını sarmayı öğretiyor
Eksiliyorsun sevdiklerinsiz
Günün sonunda kimsesiz kalıyorsun
Dağılıyor gülüşmeler, sofralar,şarkılar
Kendinle kalıyorsun geriye
İyi geçinmeye çalışıyorsun yüreğinle
Sarılıyorsun içindeki çocuğa
Daha fazla sevmek istiyorsun
Birleşmek, güçlenmek amaç oluyor
Çok zaman alıyor bütün bunlar
Beklemiyor seni vakit, akıp gidiyor
Hesaplar ters dönüyor
İçinden çıkılmaz musibetler geliyor
Ardından da genişleten ferahlık
Yoruldum diyemiyorsun bazen
Hatta sesine neşe katma gayretin oluyor
Koparıyorsun bir bir sevdiklerini
Anlaşılmıyorsun,ne desen nafile
En çok herkes biliyor
Bir çok bahaneler vicdanı kamufle ediyor
Hiç tanımadığın insanlar çoğalıyor
Sahip çık kendine diyor yüreğim
Anlaşılan çıkamıyorum
Anlaşılan Yalnızlaşıyorum
©heg
H