Yaşamak zenginlikti
ben fakir kaldım
gönlümce yaşamak sefaletti
benimkisi kara bahtım
ne çoktu dost sandıklarım
kendimi kimseye anlatamadım
Günah işledim bedel ödedim
tanrıya el açtım af diledim
Sevap işledim
günahımı örtemedim
geldi geçtide ömrüm
bir çıkar yol göremedim
Anlatmak istedim de kendimi
dilime kelam edemedim
Mutluyum dedim soranlara
siyahlara büründüm
gece oldum gün ışığın da
yaralıyım ben
kanım var çile kurşunun da
Söz geçiremedim
içimde kopan fırtınalara.
©baraz.01
S