Nüksetti iyiden iyiye
Bütün ağrılarıyla şiir hastalığım
Ben bu yolun dikenli yollarında
Sanırım kayboldum
Azalmaya başladı kulağıma gelen sesler
Şu ara da tamamen kesildi
Sukutun başkenti olmalı burası
Ve yaralı sevdalıların konutları
Hüznün binası
Yanaklar taşırken gözlerden dökülen yaşları
Sinelerde korkunç aşk ağrısı
Sarhoşluğu çökmüş bedenlere
Var ile yok arasında mezbelelik
Nüktesinde acı olan sevda türküleri
İşleyip durmakta sazın telinde
Ben ben ben her adımda kaygımda
Uykumda rüyamda düşümde
Halisinasyonlarımda bir ben
Arayıp durmaktan vazgeçmeli kendimi
Bir yudum sevdayı çok gördüler yüreğime
Hüzün fidanları diktiler sahralarıma
Orman olmasını beklediler yıllarca
Kuruyup gideceğimi bile bile
Beni mecbur ettiler
Şiire kafiyeye redife...
Oysa ben aciz biriyim
Anlatamadım daha kendimi kendime bile
©yetimşair
Y