Bir kelebeğin son çığlığı gibidir kalbim
Kimse işitmez seni karanlığın sokaklarında
Rüzgar savurunca yaprağı
İnancın verdiği umut
Yitirir ferasetini kışın hengamesinde
Hepsi buydu
Elimden kayıp giden günler
Geri getiremem kaç kez ölsem de uğrunda
Kalbimi temizlemem lazım bu baharda
Mezarlıklardan kurtulmam lazım
Daha kaç kişi gömeceğim toprağıma
Kaç kere yüzleşeceğim karanlığımla
Sıkılmışken sokaklardan
Daha kaç kere koşacağım asfaltında
Derler ki kimse anlamaz seni
Sen anlatmadıkça
Anlatamam ki anlamadıkça;
Kalbimin her metrekaresindeki salsıntıları...
©dur_bayım
D