Hani diyorsun ya hep, neyin var?
Anlatsam anlarmısın beni, neden durgunum niye suskunum.
Bu hallerimi neye ya da kime borçluyum.
Neden yalnızlığı mesken tutmuş yüreğim,
dile getirsem hissedermisin acılarımı.
Anlatsam anlarmısın beni,
Niye bu kadar yorulmuşum, bu dünyada neden kaybolmuşum.
Ümitsizliğe bu denli neden sarılmışım.
Ben hangi fırtınanın eseri bu derde savrulmuşum.
Acılarımı toplayıp avuçlarına kum taneleri gibi usulca bıraksam.
Ya da gözlerimi doldursam şu dertli dalgalar gibi, çektiğim ızdırabı anlarmısın.
Anlatsam anlarmısın beni,
Başımı omzuna koyup, yüreğimi akıtsam gözlerimden insafına.
Sığınsam saatlerce hiç sızlamayan o kalbine.
Ya da bir yabancı gibi anlatsam sana, yıllardır içimde senin için kopan fırtınaları.
Bunca sene anlayamadığını, bugün anlatsam sana anlarmısın.
Anlayamazsın...
Benim yıllardır çektiğimi,
Ve senin görmezden geldiğin o şeyi,
öyle sen bir dinlemede anlayamazsın artık.
Geçeler boyunca bitiremediğim o saatleri
yüreğime anlatamadığım *****ığımı.
Bütün dünyaya sessizce duyurup, sana göz yaşlarımla haykıra haykıra.
Duyuramadığım bu sevdayı anlatsam anlarmısın beni...
Anlayamazsın anlayamazsın...
©diliges
D