ne garip insanın bir başına oturması
yalnızlık ne mümkün,
türlü düşünceler içindeyken
ben seni düşünürdüm her fırsatta
beraber yalnız kalalım diye
önce gözlerin gelirdi gözlerime
elin elimi tutardı
hafifçe gülümserdin bana
ellerin ellerimin arasında
her fırsatta sen vardın yanımda
her yalnız kaldığımda
nasıl oldu da izin verdin
seni unutmama
yapayalnız kaldım bir başıma..
©musazelikk
M