Gurbet mi ağır, senin yokluğun mu bilemedim,
Yokluğunu ilk nefesimde hisset'tim Anne.
Hayat dedilerde ben böylesini görmedim,
Hayat senin yanında Cennetmiş Anne.
Aldığım her karardan son, oluyorum pişman,
Dost diye sarıldığım, oluyor düşman.
Dayansa kapıma Azrail, bir yere kaçmam,
Saklanacak tek yerim senmişsin Anne.
Sev dediler sevdim, hiç yapmadım kabalık,
Bir kız gördüm tamamdır, geldi aydınlık.
Nedense birtürlü peşimi bırakmıyor ayrılık,
Belki senin gibi sever diye farz ettim Anne.
İsyankar diyorlar, şimdi senin oğluna,
Varsın desinler ne olucak'ki çocuğuna.
Biliyorum ismimi yazmıştın soluma,
Ne olur oğluna hakkını, helal et Anne.
By; İsyankar.
I