Anne büyüttüğün sevgi çemberinde
kanat gerdin bana yalnızca ömründe
bazen uyurdum kollarında ah senin
her yer senin ile cennet bana anne
biz çok acılar yaşadık seninle
bazen aç kaldığımız oldu gecelerce
üşüdüğüm zaman yüreğinde ısıtırdın
senin gibi yâr olmaz bilsen anne
umutların can olur bana
ellerini tuttuğum o anda
sıcaklığın ruhumu ısıtır
gitme hep kal yanımda
bizi kim anlar koca dünyada
sorarlar mı halimizi burada
sahte yüzler çoğalır gülüşte
aldadıp giden çok olurda
kalbimiz yaralı belli etmem
öfkenin suyundan içemem
ağladığım gözlerim dinmez
zaman ne gösterir bilemem
arkasına bakmadan giden olur
dönüp dolaşır aynı yerini bulur
vazgeçmek bazı şeylerden ki
inan bazıları için çok zordur
ayrılık insanı derinden sarsar
kor gibi yüreği kül eyler yakar
isterim kimse kalmasın annesiz
annesizliğin acısını yaşayan anlar
©vakitsiz
C